شیطان از فرصتی که پروردگار تا روز رستاخیز به او عنایت کرده بود سوء استفاده کرد

وبا بی شرمی تمام به عرض بارگاه ربوبی رساند که:

-پروردگار اگر ایوب چنین مطیع وفرمان بردار توست/همانا از سر بینیازی

وفراغ خاطر است  ودر واقع با این فرمان برداری از تو می خواهد که آسایش مادی

او را افزون کنی یادست کم از او نگیری .

اگر مستمند می بود/هرگز اورا چنین مطیع نمی یافتی .

از بارگاه ربوبی به او پاسخ داده شد که :ما بنده ی خود را بهتر می شناسیم/

اما به تو فرصت می دهیم تا ایوب آزموده شود / اختیار

همه ی اموال او را به تو سپردیم /

هر چه خواهی کن.